به گزارش ویژه زیربازارچه، ساکنان شرق تهران شامگاه سهشنبه ۲۲ اردیبهشت با وقوع چندین زمینلرزه متوالی، شبی پرتنش را پشت سر گذاشتند. بر اساس دادههای مرکز لرزهنگاری کشوری، از ساعت ۲۰:۴۱ تا بامداد چهارشنبه، ۸ لرزش در محدوده پردیس به ثبت رسید که بزرگترین آن ۴.۶ ریشتر قدرت داشت.
نخستین لرزه با بزرگی ۳.۴ ریشتر در ساعت ۲۰:۴۱ رخ داد و پس از آن، لرزش اصلی با قدرت ۴.۶ ریشتر در ساعت ۲۳:۴۶ منطقه را تکان داد. در ساعات بعدی نیز چهار پسلرزه با بزرگیهای ۲.۶، ۳.۴، ۳.۱ و ۳.۳ ریشتر ثبت شد. این زمینلرزهها که در عمق ۸ تا ۱۰ کیلومتری زمین رخ دادند، در شهرهای اقماری تهران از جمله کرج، ورامین و پاکدشت نیز احساس شدند.
۸ زلزله در ۱۰ ساعت؛ هشدار جدی برای شرق پایتخت
گفتنی است در ساعات اولیه، بزرگی زلزله ۳.۴ ریشتر اعلام شده بود که پس از دریافت دادههای تکمیلی، این رقم به ۴.۶ ریشتر اصلاح شد. این اختلاف ناشی از عملکرد سامانههای خودکار است که در لحظات نخست بر پایه امواج سطحی تخمین اولیه ارائه میدهند.
همزمان با وقوع زمینلرزه، وزش طوفان با سرعت ۵۵ کیلومتر بر ساعت و قطعی برق در برخی مناطق پایتخت گزارش شد. بسیاری از شهروندان با خروج از منازل، شب را در بوستانها و فضاهای باز سپری کردند. بنابر اعلام سازمان آتشنشانی تهران و جمعیت هلال احمر، این حادثه خسارت جانی یا مالی در پی نداشته، اما نیروهای امدادی همچنان در وضعیت آمادهباش کامل قرار دارند.
هشدار کارشناسی: پردیس در مجاورت تلاقی دو گسل فعال
دکتر مهدی زارع، استاد پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی، در گفتوگویی اظهار داشت: منطقه پردیس در فاصله ۱۰ کیلومتری محل تلاقی دو گسل اصلی «مُشا» و «شمال تهران» واقع شده است؛ گسلهایی که هر دو توان ایجاد زلزلههایی با بزرگای بالای ۷ ریشتر را دارند.
وی افزود: وقوع لرزههای متعدد در بازه زمانی ۲۵ روزه در مجاورت یک تلاقی زمینساختی حساس، این احتمال را مطرح میکند که تنشهای انباشتهشده در بخشهای قفلشده گسلها در حال آزادسازی تدریجی یا نشانهای از گسیختگی پیشرونده باشد.
گسل مُشا با طول تقریبی ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر، فعالترین گسل جنوب رشتهکوه البرز محسوب میشود. آخرین زلزله بزرگ منتسب به این گسل به سال ۱۸۳۰ میلادی بازمیگردد؛ زلزلهای با بزرگی تخمینی ۷.۱ ریشتر که مناطق دماوند، شمیرانات و شرق تهران را دچار ویرانی گسترده کرد.
دکتر زارع در پایان تأکید کرد: «تداوم روند فعلی شهرسازی و افزایش تراکم جمعیتی در استان تهران، بهمعنای افزایش ریسک در برابر زلزلههای احتمالی آینده است. بازنگری در تابآوری لرزهای زیرساختهای شرق استان تهران یک ضرورت فوری بهشمار میرود.»












































